حتما بخونیدش
وقتی راه رفتن آموختی ، دویــ ـ ــدن بیاموز
و دویدن که آموختی ، پــ ـ ــرواز را
راه رفتن بیاموز
زیرا راه هایی که می روی جزیی از تــ ـ ــو می شود
و سرزمین هایی که می پیمایی بر مساحت تو اضافه می کند.
دویــ ـ ــدن بیاموز
چون هر چیز را که بخواهی دور است و هر قدر که زودباشی، دیــ ـ ــر
و پرواز را یاد بگیر نه برای اینکه از زمین جدا باشی
برای آن که به اندازه فاصله زمین تا آسمان گسترده شوی.
من راه رفتن را از یک سنــ ـ ــگ آموختم
دویدن را از یک کــ ـ ــرم خاکــ ـ ــی
و پرواز را از یک درخــ ـ ــت
بــ ـ ــادها از رفتن به من چیزی نگفتند، زیرا آنقدر در حرکت بودند که رفتن را نمی شناختند!
پلنــ ـ ــگان ، دویدن را یادم ندادند زیرا آنقدر دویده بودند که دویدن را از یاد برده بودند.
پرنــ ـ ــدگان نیز پرواز را به من نیاموختند، زیرا چنان در پرواز خود غرق بودند که آن را به فراموشی سپرده بودند!
اما سنــ ـ ــگی که درد سکون را کشیده بود، رفتــ ـ ــن را می شناخت
و کرمــ ـ ــی که در اشتیاق دویدن سوخته بود، دویــ ـ ــدن را می فهمید
و درختــ ـ ــی که پاهایش در گل بود، از پــ ـ ــرواز بسیار می دانست!
آنها از حســ ـ ــرت به درد رسیده بودند و از درد به اشتیــ ـ ــاق و از اشتیاق به معــ ـ ــرفت
*********************
وقتی رفتن آموختی ، دویدن بیاموز. ودویدن که آموختی ، پرواز را..
راه رفتن بیاموز زیرا هر روز باید از خودت تا خـــــ ــ ـ ــــــدا گام برداری
دویدن بیاموز زیرا چه بهتر که از خودت تا خـــــ ــ ـ ــــــدا بدوی
و پرواز را یادبگیر زیرا باید روزی از خودت تا خـــــ ــ ـ ــــــدا پر بزنی
به وبلاگ آتي گل خوش آمديد